ادعیه ماثوره بهترین غذای معنوی و باب معرفت الهی است. اما اغلب بی توجه به لطایف آن فقط برای ثواب و پاداش به سرعت خوانده می شود. در یکی از این ادعیه زاکیه یعنی دعای علقمه می خوانیم: وَ بِالَّذِی فَضَّلْتَهُمْ عَلَى الْعَالَمِینَ وَ بِاسْمِکَ الَّذِی جَعَلْتَهُ عِنْدَهُمْ وَ بِهِ خَصَصْتَهُمْ دُونَ الْعَالَمِینَ و به آن سر حقیقتى که موجب افضلیت آنها برعالمیان گردید و به آن اسم خاصى که تو نزد آنها قرار دادى از همه خلق به آنها اختصاص دادى وَ بِهِ أَبَنْتَهُمْ وَ أَبَنْتَ فَضْلَهُمْ مِنْ فَضْلِ الْعَالَمِینَ حَتَّى فَاقَ فَضْلُهُمْ فَضْلَ الْعَالَمِینَ جَمِیعاً تا آنکه فضل و کمال آنان برتر از تمام عالمیان گردید.
در باب اسماء الله قبلاً مطالب زیادی عرض کرده ایم. در این دعا به یک نکته که به نظر بنده در دعای دیگری نیامده اشاره شده است و آن این است که اسمی از اسماء الله وجود دارد که مختص اهل بیت عصمت است. البته نام این اسم را هم ذکر نمی کند. علت فضل و برتری اهل بیت بر جمیع عالم هستی هم همین اسم است. آیا این اسم همان اسم مستاثر حق است. و یا اسم دیگری است که حتی لفظ آن نیز در دعا ذکر نمی شود. همانگونه که قبلاً گفته شده، منظور از اسم، حقیقت اسم و ظهور آن در عالم خلق است نه لفظ و حرف و صوت آن. نکته دیگر اینکه تا ارتباط باطنی با آن اسم برقرار نشود حظ واقعی از اسم برده نخواهد شد اگرچه لفظ اسم نیز اثرات خاص خود را دارد.در دعای سمات نیز به اسماء اشارات لطیفی دارد که اهل آن استفاده وافر می برند. در این دعا نیز اشاره دارد و بحق هذه الاسماء التی لا یعلم تفسیرها و لا تاویلها و لا باطنها و لا ظاهرها غیرک. در دعای سمات به خلاف دعای علقمه که یک اسم را مختص معصومین علیهم السلام می داند، چند اسم را که در دعا ذکر شده مختص الله می داند. البته تفسیر و تاویل و باطن و ظاهر اسم را. در دعای سمات نیز نام اسماء الله ذکر نمی شود: ّباسمک الذی تجلیت لموسی بن عمران و باسمک الذی فلان. اما آن اسم چیست در دعا نیامده و ما نمی دانیم.
نکته مهم این است که ولی مطلق علیه السلام چون مظهر اسم اعظم الهی است، لاجرم تمام اسماء الله را مظهر (به فتح) و مظهر(به ضم) است. حتی اسم مستاثر و اسماء دعای سمات . اما در ادعیه اغلب به آن اسمی که مختص ولی مطلق است، به عنوان اسمی که مختص الله است نام برده می شود. و جایی هم که در روایات آمده که فلان چیز را لا یعلمها الا هو باز هم ولی مطلق به آن علم دارد. منتها به حسب صورت خلقی و بشری نمیداند بلکه از جنبه یلی اللهی و فنای در ذات حق تعالی. این مطلب بسیار دقیقی است که نیازمند تامل وافر دارد.